Χαλεπὸν δ᾿ ἐρῶ σοι καὶ ἄλλο πάθημα, ὦ Σιμωνίδη, τῶν τυράννων. Γιγνώσκουσι μὲν γὰρ οὐδὲν ἧττον τῶν ἰδιωτῶν τοὺς ἀλκίμους τε καὶ σοφοὺς καὶ δικαίους. Τούτους δ᾿ ἀντὶ τοῦ ἄγασθαι φοβοῦνται, τοὺς μὲν ἀνδρείους, μή τι τολμήσωσι τῆς ἐλευθερίας ἕνεκεν, τοὺς δὲ σοφούς, μή τι μηχανήσωνται, τοὺς δὲ δικαίους, μὴ ἐπιθυμήσῃ τὸ πλῆθος ὑπ᾿ αὐτῶν προστατεῖσθαι. Ὅταν δὲ τοὺς τοιούτους διὰ τὸν φόβον ὑπεξαιρῶνται, τίνες ἄλλοι αὐτοῖς καταλείπονται χρῆσθαι ἀλλ᾿ ἢ οἱ ἄδικοί τε καὶ ἀκρατεῖς καὶ ἀνδραποδώδεις; Οἱ μὲν ἄδικοι πιστευόμενοι, διότι φοβοῦνται ὥσπερ οἱ τύραννοι τὰς πόλεις μήποτε ἐλεύθεραι γενόμεναι ἐγκρατεῖς αὐτῶν γένωνται, οἱ δ᾿ ἀκρατεῖς τῆς εἰς τὸ παρὸν ἐξουσίας ἕνεκα, οἱ δ᾿ ἀνδραποδώδεις, ὅτι οὐδ᾿ αὐτοὶ ἀξιοῦσιν ἐλεύθεροι εἶναι.
Θα σου πω, Σιμωνίδη, και ένα άλλο δυσάρεστο πάθημα των τυράννων. Γνωρίζουν δηλαδή, όχι λιγότερο από τους απλούς πολίτες, και τους γενναίους και τους σοφούς και τους δίκαιους πολίτες. Αυτούς όμως, αντί να τους εκτιμούν, τους φοβούνται, τους ανδρείους απ' τη μια, μήπως και αποτολμήσουν κάτι για χάρη της ελευθερίας τους, τους σοφούς απ΄ την άλλη, μήπως μηχανευτούν κάτι (εναντίον τους) και, τέλος, τους δίκαιους, μήπως επιθυμήσει ο λαός να κυβερνιέται απ’ αυτούς. Όταν όμως εξοντώνουν τους τέτοιους (ενν. άνδρες) εξαιτίας του φόβου, ποιοι άλλοι τους απομένουν για να τους χρησιμοποιούν (ενν. στα αξιώματα), παρά οι άδικοι, οι ακόλαστοι και οι δουλοπρεπείς; Οι άδικοι από τη μια, επειδή τους εμπιστεύονται οι τύραννοι (ενν. απομένουν για να τους χρησιμοποιούν), γιατί φοβούνται, όπως οι τύραννοι, μήπως, όταν κάποτε γίνουν ελεύθερες οι πόλεις, ασκήσουν εξουσία πάνω τους. Οι ακόλαστοι από την άλλη εξαιτίας της προσωρινής εξουσίας που έχουν, ενώ οι δουλοπρεπείς γιατί δεν έχουν καμιά αξίωση να είναι ούτε οι ίδιοι ελεύθεροι.
πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου